26 augustus 2018 - halve daguitstap naar Villa Les Zéphyrs en de kerk van Slijpe

Met een klein maar fijn gezelschap trokken we op stap naar de omgeving van Middelkerke.

In Westende verwelkomde collega Luc Dupon ons in Villa Les Zéphyrs, een vakantiehuis aan zee, na de Eerste Wereldoorlog herbouwd in 1922. Dokter Muyshondt werd er de eigenaar van en met zijn gezin bracht hij er dan ook de vakanties door. Opvallend was de badkamer: de badkuip was in de grond van de ruimte verzonken. Via een trapje  moest je het bad in. De hele kuip was vervaardigd uit een gepolijst mengsel van beton en natuursteen. Speciaal toch wel! De kelder was in grote mate het domein van de dienstmeiden; er was een voorraadkamer en de gerechten werden in het keukengedeelte klaargemaakt. Er was een toegangsdeur waarlangs het dienstpersoneel de woning binnenkwam. Gelijkvloers waren er de inkomhal, de woonkamer en de salon. In deze kamers was de art nouveau ruim aanwezig, ja zelfs in de salon een meubelstuk van Victor Horta. Op de verdieping vier slaapkamers, waarvan drie voor de dochters van de dokter en één voor het dienstpersoneel. Het ouderpaar had de slaapkamer op de benedenverdieping. Alle kamers waren versierd met stijlvolle lambrizeringen, faïence en gekleurd glas in lood met bloemmotieven.

In het bijzonder verzorgde polderkerkje van Slijpe vertelde Jo Broucke over de Orde van de Tempeliers, die in de 13de eeuw in Slijpe een  nieuw Groot Tempelhof kreeg. Deze Commanderie de Flandres was een van de belangrijkste van Vlaanderen. Toen de paus, maar ook Filips de Schone, de orde ontbond, namen de hospitaalridders de plaats in. Kunstenaar Arno Brys, ook in Ieper geen onbekende, ontwierp twee tempelierstaferelen die aangebracht zijn op de muren in de koren van de linker- en rechter zijbeuk. Links zie je een Mantelmadonna. Haar mantel waaiert wijd open en daarin vangt zij aan de ene kant de tempeliers, aan de andere kant de hospitaalridders op. Het thema van het schilderij in het rechterkoor is de oproep van Bernardus van Clairvaux om met zoveel mogelijk ridders op kruisvaart te gaan. De leuze Deus lo volt is dan ook prominent aanwezig, de strijdkreet van de kruisvaarders bij de verklaring van de eerste kruistocht.

In de kerk was er ook nog een tijdelijke zomertentoonstelling met als thema de Groote Oorlog door de ogen van Leo Yperman. Yperman was een seminarist, die vanaf het begin van de oorlog ingelijfd werd bij een korps van brancardiers. Bijzonder nauwkeurig heeft hij een dagboek bijgehouden. Toen het eindoffensief uitbrak, besefte hij bijzonder goed dat de situatie waarin hij verkeerde gevaarlijk was. Hij geraakte zwaar gewond bij beschietingen op 13 oktober 1918 in de omgeving van Passendale-Moorslede. Hij werd nog voor verzorging overgebracht naar l’Océan in De Panne, maar de dag erop stierf hij. Hij ligt begraven op de begraafplaats in De Panne. Deze tijdelijke tentoonstelling werd toegelicht door Jan Yperman.

Dank jullie wel, Luc, Jo en Jan, voor de boeiende namiddag!